WCE Days.....

          "मेरी बातें है, सब बातें तुम्हारी...मेरा अपना कोई किस्सा नही",असं फरहत शहजाद यांच्या शायरीमधलं एक वाक्य आहे.झाकीर खानचा Amazon prime चा Haq se single चा episode बघितला असेल तर सुरुवातीलाच ते वाक्य येतं.             ते वाक्य खरं मला दोन अर्थाने भावतं; एक,माझं बोलणं अथवा माझं लिखाण हे खरं तर तुमच्याच आयुष्यातल्या विषयांंवर आहे, यात माझी काही कहाणी नाही आणि दुसरा, हे लिखाण हे खरं तर तुमच्याकडूनच मिळालेलं देेणं आहे.हे विषय ,हे अनुुुभव हे तुमच्यामुुुळेच आहेत.त्यात माझा काही किस्सा, मोठेपणा नाही...WCE Days लिहिताना याहून माझी नक्कीच वेगळी भावना नाही..              इथे जे काही आहे ते थोडं फार मिळेल त्या आयामांनी अनुभवणे आणि त्यातून काही ना काही शिकत राहणे हीच मुळात फार आनंददायी प्रक्रिया आहे..             मला वाटतं, अगदी शेजारी बसलेल्या बेंच पार्टनरशी जनरल चर्चा करताना हे शिकणं चालू होतं...Teaching वा non teaching faculties लेक्चरमधे, प्...

               संध्याकाळचे साडेपाच झाले.कॉलेजमधून रूमवर आलो.बॅग खुर्चीत टाकली.                सकाळपासून चार तास लेेेक्चर्स आणि दोन तासांचं अनाकलनीय व अद्भुत असं thermodynamics च  प्रॅक्टिकल सहन केल्यामुळे अथक परिश्रम केल्याच्या अविर्भावात बेड वर पाठ टेकवली. दुपारी कॉलेजनंतर मिळणाऱ्या त्या राजेशाही झोपेचा आनंद काय वर्णावा !!एखादा झोपेबद्दल अरसिक असणारा विद्यार्थीच त्या आनंदास मुुकत असावा. (मुळात असा विद्यार्थी कोणी नसेलच, आणि असलाच तरी तो इंजिनीरिंगचा विद्यार्थी असेल काय हा खचितच वादाचा मुद्दा होईल.)                जग जिंकल्याच्या अविर्भावात डोळे मिटले, तोच;.....बऱ्याचदा आपल्या झोपेचं खोबरं करणारं, खिशात मावनारं , तासाला वर्गातच नेमकं वाजणारं, कंटाळवाण्या लेक्चरला हळूच बाहेर काढलं तरी शिक्षकांना लगेचं दिसणारं ते छोटंसं मोबाईल नामक उपकरण जिवाच्या आकांताने वाजलं .              झोपेचं भरीत झालं.चेहरा अत्यंत वाईट करून मी फो...

                   सकाळी सकाळी 8 वाजता शिवम् च्या हाकेने जाग आली.अगदी डोळे चोळत,वाईट चेहरा करून उठलो.याला लवकर उठायची सवय लागली कधी असा विचार करतानाच, नवीन कॉलेज मधे असल्याची जाणीव झाली.                   पांघरूण कडेला सारलं (ते व्यवस्थित घडी घालून ठेवण्याची सवय तर आजही नाही) आणि मरगळ झटकून वसतिगृहाच्या व्हरांड्यात आलो.दुसऱ्या  मजल्यावरून सगळं कसं अगदी मस्त वाटत होतं.मुक्त!!.समोर मुलींंच्या वसतिगृहाच्या पटांगणात  लावलेली झाडे,अगदी बगिच्यासारखी केलेली एकूणच  सजावट  दिसत   होती , लांबवर सांगली-मिरज रोड वरील वाहने वेगात धावताना  दिसत होती.आजपासून  आयुष्यात  काहीतरी नवीन चालू होणार या कल्पनेनंच बरं वाटत होतं.                   राउटर बघून वायफाय कनेक्ट करण्याचा प्रयत्न केला.पण फर्स्ट इयर होस्टेल राउटर अजून बंदच होते.मुलांची सकाळची आन्हिके उरकायची धावपळ दिसली आणि मी भानावर आलो. ...

          WCE days वर लिहुयाच अशी एक सुप्त आकांक्षा नेहमीच मनात होती.पण तिला व्यव स्थितपणे मुर्त रुप देणं काही शक्य झालं नाही..कारण खर पाहता इथल वातावरण आपण काही फार अनुभवलय अस मला वाटत नाही..पण त्याविषयी लिहिणं एक वेगळी धुंदी देत हे नक्की..पुन्हा एकदा हे सर्व दिवस जगल्यासारख वाटतं..त्यामुळे लिखाणात फार प्रगल्भता, सर्वंकषता आणि पुरेपुरपणा कदाचित असणार नाही..शेवटी लिखाण हे लेेेखकाच्या  perspective नेच जग दाखवतं असतं..आणि जर जगात काही absolute नाहीये, तर मग ते आपले विचार आणि अनुभवही याला अपवाद कसे असणार !...मला WCE जशी जाणवली,दिसली,वाटली ते तसं थोडं उतरवन्याचा हा एक छोटासा प्रयत्न...               आणखी काय बोलावे..आपले अगत्य असु द्यावे ही विद्यापना... लेखनसीमा |

यांत्रिक अभियांत्रिकी(😊)द्वितीय वर्ष ✌.....  12:30 ला bell झाली आणि MPMT चा पेपर सुद्धा (कसाबसा😅)पार पडला (किंवा पार पाडला म्हणा😛).ESE EXAM झाली या Excitement मधे यावेळी सरांनी पेपर हिसकावून घ्यायच्या आधीच मीच त्यांच्या हातात दिला...हुश्श करून बाहेर आलो..पेपर बद्दल थोडं बोलत असतानाच कोणीतरी म्हणाल;संपल sem एकदाचं.😅(actually environment हा विषय खरच छान असला तरी आपल्या बिघडलेल्या अणि बदललेल्या environment मुळे आपण त्याला Existence मध्येच धरत नाही बहुतेक)..ते ऐकून मीहि आनंदाने मान डोलावली...पण sem संपली या शब्दाचा अर्थ व्यवस्थितपणे माझ्या subconscious mind मधे पोहचुन  मला current लागायला 2-3 मिनिटे लागली.. आणि मग त्याच विचारात गेल्या जवळ जवळ साडेचार महिन्यांच्या कालावधीत काय कमावल आणि काय गमावलं याचा लेखाजोखा करताना जे काही वाटलं ते कदाचित थोड उपरोधिकपणे वा गंभीरपणे मांडण्याचा हा प्रामाणिक प्रयत्न...               काय कमावलं या यादीत VERTEX,MIND Spark(सांगली ते पुणे केलेला अविस्मरणीय प्रवास), Working ...